Merhaba



Sevgili arkadaşlarım, dostlarım bugün 2 Şubat 2012 benim de artık bir "Blog" um oldu. Duyurulur.
Bu blog'u açmamdaki sebeb yeni gördügüm yerleri, okudugum kitapları sizlerle paylaşmak, sizlerin de yorumlarını almak. Çektiğim fotografları paylaşmak. Yani yaşadıklarımı ve yaşayacaklarımı sizlerle paylaşmak. Ögrenme tutkumdan dolayı sizlerden de yeni şeyler öğrenmek. Bu blog sayesinde yazılarımı takip edebilir, yorumlarınızı yazabilirseniz beni mutlu edersiniz.

Yorumlar

  1. SERKAN2 Şubat 2012 10:26

    Tomris abla hadi hayırlı uğurlu olsun. Bir kurban kesmemişsin :) olmadı böyle

    YanıtlaSil
  2. Tormis (Pronto, pronto)2 Şubat 2012 12:01

    Maalesef bu hayat pahalılığında kesemiyeceğim:))

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Sevgili Kataba Teyzeme Mektuplar 3

Resim
Sevgili Teyzem Kataba’ya Mektuplar 3 Halen Paris’te olan eniştesi beni lokantaya götürdü. Hayatımda ilk defa enfes bir balık çorbası içtim. Akşam’da enişteyle beraber Deauville’e gittik. Tabii Alis’in yardımıyla oradan babama telgraf çektim. O telgraf uzun bir süre evde saklandı. Telgraf söyleydi: “Sevgili Babacığım, ben Ankara değil şu an Deauville’de Alis’in anneannesinin yanındayım. Yarın Londra’ya gidiyorumç Sen izin vermediğin için böyle yapmak zorunda kaldım. Lütfen beni affet. Seni çok seven kızın. Tomris” Bu telgrafın hemen ardından babama Londra adresimi bildiren bir mektup yazdım. Gönlünü almaya çalıştım. Dover’den Londra trenine bindiğimde, gençlerin konuşmalarını biraz olsun anlamya başlayınca kendimi evimde gibi hissettim. Beni karşılamaya geleceklerdi. Ama işleri çıkmış, gelemediler. Oradan Londra’nın ünlü siyah taksisine bindim. Adresi verdim ücretin evde ödeneceğini söyledim. Biraz yaşlıca olanşöför kaşlarını kaldırarak bir şeyler mırıldandı. Elin...
Devamı

Sevgili Kataba Teyzem /mektuplar 2. sayfa

Resim
Arkadaşımın annesi Kataba’ya gittim dertleştim. Hayatımda sadece Onu ve Beco ablanın nasihatlarını dikkate aldım. Annemi loğusa iken kaybettiğimden onu tanımıyorum. Beni çok sevdiğim Babam büyüttü.Ben onun afacan nazlı, bir şey olduğunda da “benim nazeninin çavdar çiçeği” deyip sevdiği kızı idim. Babam sevgi dolu, çapkın yakışıklı bir erkekti. Tabii hal böyle olunca Erkek Fatma oldum. Annemin yüksek ökçeli ayakkabılarını giyip dolaşamıyordum ama babamın terliklerinin ön kısmını doldurup balerin olmaya özeniyordum. Opera ve soprano olmak hayallerim giderek söndü. Çünkü bu sanatın eğitimi zorlu ve uzundu. Benim ise bir şeyler yapıp çalışmam gerekebilirdi. O zaman şimdiki gibi Bilgisayarlar yoktu. Lisan kursları ve Şampiyon Daktilo Kursu vardı. Ben Cihangir’deki Amerikan ve Sanat kursu ve Dersanesinin lisan kurslarına gittim, kurs aracılığı ile tanıdığım Amerikalıların çocuklarına baktım, artık hedefim iyi İngilizce öğrenmekti…Ve çocukken içimde gizli askıda asılı dura...
Devamı